Διαφήμιση



























Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ



Πλούσια είναι η ιστορία του νησιού, αλλά και οι ονομασίες που πήρε στα χρόνια που πέρασαν μέχρι το σημερινό Κέα-Τζιά

· Υδρούσσα εξ αιτίας των πολλών νερών και της πυκνής βλάστησης

· Εύξαντις: Από τον Ευξάντιο, γιο του Μίνωα και της Κείας Δεξιθέας. Ο Ευξάντιος θεωρείται ένας από τους
ιδρυτές της Κορησσίας

· Σειρίη: Αναφέρεται σαν ένα λαμπρό αστέρι που κατέκαιε το νησί και δημιουργούσε ξηρασία

· Κέως: Από τον ήρωα Κέω που ήρθε αποικιστής στο νησί επικεφαλής Λοκρών

· Τετράπολις: Στη Γεωμετρική περίοδο η Τζιά απετελείτο από 4 κράτη αυτόνομα με δικό τους νόμισμα αλλά
με κοινή νομοθεσία. Μόνο σε περίπτωση εξωτερικού κινδύνου συγκροτούσαν ομοσπονδία για
κοινό αγώνα

· Ζία: Στην εποχή των Ενετών

· Κέα: Η σημερινή επίσημη ονομασία του νησιού

· Τζια: Η σημερινή ονομασία του νησιού στην καθομιλουμένη.



ΑΡΧΑΙΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

Σαν πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται οι άποικοι Αρκάδες με αρχηγό τον Αρισταίο, ο οποίος κάνοντας θυσίες στο θεό της βροχής Ικαμιαο Δία γλύτωσε το νησί από την ξηρασία που κατέκαιε το νησί ο Σείρος αστέρας. Ο Αρισταίος λατρεύθηκε σαν σωτήρας θεός, επιπρόσθετα δίδαξε στους κατοίκους τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία.

(Μινωικός πολιτισμός 2000-1600 π.Χ) Μύθοι και παραδόσεις αναφέρουν ότι Κρήτες αποικιστές με επικεφαλής το Μίνωα κατέλαβαν το νησί. Ο Μίνωας ερωτεύθηκε την Κεία Δεξιθέα, και γέννησαν τον Ευξάντιο οποίος θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Κορησσίας.

Το 1600-1100 π.Χ, (Μυκηναϊκή περίοδος) πραγματοποιείται ένας δεύτερος αποικισμός από Λοκρούς με αρχηγό τον Ναυπάκτιο ήρωα Κέω, γιος του Απόλλωνα και της Ροδόεσσας, όπου και δίνει το όνομα του στο νησί.

Ο 3ος αποικισμός έγινε από τον Ίωνα Θερσιδάμαντα περί το 1300 π.χ. στα τέλη της Μυκηναϊκής περιόδου.

Στους Γεωμετρικούς χρόνους 11ος-8ος π.Χ αιώνας η Κέα απετελείτο από 4 αυτόνομα κράτη – πόλεις. Τις Ιουλίδα-Ποιήεσσα-Καρθαία-Κορησσία. Την ΤΕΤΡΑΠΟΛΗ. Οι 4 πόλεις ήταν αυτόνομες και ανεξάρτητα συγκροτημένες μεταξύ τους με δικό τους νόμιμα το πολίτευμα ήταν τόσο υποδειγματικό, ώστε ο Αριστοτέλης έγραψε την «Κείων Πολιτεία» έργο το οποίο δεν σώζεται στις μέρες μας. πρόκειται για μια περίοδο όπου το πνεύμα κορυφώνεται στο νησί.

Στους περσικούς πολέμους η Κέα πολεμά στο Αρτεμίσιο και στη Σαλαμίνα (480). Το 478 εισέρχεται στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία ακολουθώντας την τύχη των υπόλοιπων Κυκλάδων, χάνοντας δηλαδή την αυτονομία της. Το 413 λαμβάνει μέρος στο εκστρατευτικό σώμα της Σικελίας. Από το 404-394 ήταν υπό την κυριαρχία των Λακεδαιμονίων. Το 378 η Κέα εισέρχεται στην Β΄ Αθηναϊκή συμμαχία. Το 338 πολέμησε στη μάχη της Χαιρώνειας. Από το 267-245 το νησί γίνεται βάση πολεμικών επιχειρήσεων των Πτολεμαίων. Από το 203-168 το νησί κυριαρχείται από τη θαλασσοκράτειρα Ρόδο.

Το 67 π.χ. ο Ρωμαίος Πομπήιος αποδεκατίζει τους πειρατές και ανακουφίζει την Κέα από τις λεηλασίες. Το 42 π.Χ ο Μάρκος Αντώνιος δωρίζει το νησί στους Αθηναίους.



ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΧΡΟΝΟΙ – ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ-ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

Το 1204 η Βυζαντινή Αυτοκρατορία πέφτει στα χέρια των Ενετών. Το 1207 η Ζία καταλαμβάνεται από τους Φράγκους, ωρίζεται σε 4 μέρη και μοιράζεται σε ισάριθμους Ενετούς ευγενείς. Το 1278 οι Βυζαντινοί απελευθερώνουν το νησί. Το 1296 οι Ενετοί ανακαταλαμβάνουν το νησί. Επί τρεισήμισι αιώνες πειρατές λεηλατούσαν το νησί και κατέσφαζαν τους κατοίκους. Το 1537 η Ζία ακολούθησε την τύχη της Κωνσταντινούπολης, της Βασιλεύουσας. Ο Τουρκικός στόλος καταλαμβάνει το νησί, αλλά δεν κατοικεί. Αρκείται στην είσπραξη φόρων από τους κατοίκους. Το 1566 οι Τούρκοι ενεθάρρυναν Αλβανούς εποίκους να κατοικήσουν στην Κέα. Το 1647 το κάστρο καταστρέφεται από τους Ενετούς. Το 1668 ο τουρκικός στόλος καταστρέφει το νησί. Παρά τα δεινά των λεηλασιών και των καταστροφών στο τέλος του 17ου αιώνα, λειτουργούν πέντε μοναστήρια τουλάχιστον, σε σύνολο 3000 κατοίκων. Ένα από τα μοναστήρια αυτά το ίδρυσε η Αγ.Φιλοθέη που είχε καταφύγει το νησί το 1550. Το μοναστήρι του Προδρόμου ασκήτεψε ο Αγ.Τιμόθεος και ο Μιχαήλ Ακομινάτος. Δημιουργείται επίσης η Κοινότητα της Νήσου Ζίας.

Στις αρχές του 18ου αιώνα η οικονομία του νησιού ανακάμπτει καθώς και η ναυτιλία. Το εμπόριο του βελανιδιού ήταν βασική εξαγώγιμη πλουτοπαραγωγική πηγή μαζί με τη μεταξοπαραγωγή και την κατεργασία γιδόμαλλου. Η εξαγωγή κριθαριού και κρασιού επίσης συνέβαλε ικανοποιητικά στην οικονομική ευρωστία των κατοίκων. Την περίοδο του ρωσοτουρκικού πολέμου 1787-1792, ο Λάμπρος Κοτσώνης που είχε παντρευτεί Τζιώτισσα, χρησιμοποίησε το νησί σαν ορμητήριο. Με τέχνασμα κατάφερε να περάσει τα πλοία του από ένα στενό κομμάτι στεριάς στην περιοχή της Κόκκας. Μαζί με τον υπόλοιπο Ελληνισμό έτσι και το νησάκι μας τα έτη 1817-1818 προετοιμάζει και εντάσσει μέλη στη Φιλική Εταιρεία. Συνέβαλαν επίσης και χρηματικά στον εξοπλισμό για την απελευθέρωση. Οι Τζιώτες έλαβαν μέρος στη μάχη της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821. Και μετά πήγαν και πολέμησαν στην Κόρινθο. 3 μέρες μετά 50 Τζιώτες πήγαν και πολέμησαν στη γειτονική μας Κάρυστο. Το 1823 με το ολοκαύτωμα της Χίου, Χιώτες πρόσφυγες που κατάφεραν να διαφύγουν τη σφαγή, μετέφεραν επιδημία πανώλους στην Κέα. Κατά την παράδοση οι κάτοικοι της Κέας θεραπεύθηκαν και σώθηκαν από τον Άγιο Χαράλαμπο ο οποίος είναι σήμερα ο πολιούχος του νησιού και τη μνήμη του οι κάτοικοι τιμούν με ιδιαίτερη ευλάβεια. Το 1825 εκστρατευτικό σώμα λιαπηδων εγκαθίσταται στο νησί. Οι λιάπηδες λεηλάτησαν, βίασαν, εξευτέλισαν τους κατοίκους και κατέστρεψαν κάθε τι που έβλεπαν. Φέρθηκαν σαν Τούρκοι. Το 1835 ιδρύθηκε ο Δήμος Κέας και το πρώτο σχολείο.

Ο 20ος αιώνας ανατέλλει με τη ίδρυση του εργοστασίου εμαγιέ οικιακών σκευών και κατασκευής στρατιωτικών κρανών στο Λιβάδι. Το βελανίδι και το αμύγδαλο δεν είναι πια εμπορεύσιμα σε αντίθεση με τη γαλακτοπαραγωγή αποτέλεσμα μιας διασταύρωσης τζιώτικης και ελβετικής ράτσας αγελάδας. Το μέλι του νησιού κέρδισε την πρώτη θέση στο Τζιώτικο εμπόριο καθώς και το παστέλι.



ΚΕΙΟΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ Ο ΚΕΙΟΣ (556-468 π.Χ)
Γεννήθηκε στην Ιουλίδα, σπούδασε ποίηση και μουσική. Από πολύ μικρός δίδαξε χορό στο ναό του Απόλλωνα στην Καρθαία. Συνέθεσε άσματα, έγραψε επιγράμματα φιλοσοφικά και σατυρικά, επιγραφές, μελωδίες, θρήνους ύμνους, παιάνες, ευχές, τραγωδίες, ελεγεία, υπορχήματα, διθυράμβους. Σαν μουσικός προσέθεσε την 8η χορδή στη λύρα. Σαν γραμματολόγος προσέθεσε στο ελληνικό αλφάβητο τα γράμματα Ξ-Ψ-Η- Ω τελειοποιώντας έτσι το αλφάβητο. Ο Σιμωνίδης έγραψε για τη νίκη των Αθηναίων στο Μαραθώνα. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία στις Συρακούσες. Οι Συρακούσιοι που τον αγάπησαν τόσο πολύ μετά το θάνατο του έφτιαξαν μνημείο για να τον τιμήσουν.

ΒΑΚΧΥΛΙΔΗΣ (517-452 π.Χ)
Γεννήθηκε στην Ιουλίδα. Ήταν ανιψιός του Σιμωνίδη. Έτσι δικαιολογείται η έφεση του και η ενασχόληση του στη χορική λυρική ποίηση. Έγραψε επινίκιες ωδές, επιγραφές, επιγράμματα, λυρικά ποιήματα και ράματα, ελεγείες. Συνέθετε μουσική και σχεδίαζε ρυθμικής κινήσεις. τα περισσότερα από τα ποιήματά του έχουν χαθεί. Ο Βακχυλίδης ήταν ένας από τους 9 εκπροσώπους της χορικής ποίησης.

ΕΡΑΣΙΣΤΡΑΤΟΣ Ο ΚΕΙΟΣ
Γεννήθηκε στην Ιουλίδα στις παραπάνω ημερομηνίες περίπου. Σπούδασε στην ιατρική σχολή της Κω. Είναι ο εμπνευστής της φυσιολογίας και της ανατομίας. Ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Αλεξανδρινής σχολής. Ασχολήθηκε με όλο το φάσμα της τότε ιατρικής. Έκανε ανατομία, χειρουργούσε, ασχολήθηκε με τη γυναικολογία και μαιευτική, τη νευρολογία και ψυχιατρική, την οδοντιατρική, τη φαρμακολογία, τη διαιτολογία, είχε δε εφεύρει και χειρουργικά εργαλεία. Ο Ερασίστρατος, κατά την παράδοση, πέθανε στη Σάμο πίνοντας κώνειο. Επειδή σαν γιατρός που ήταν δεν μπόρεσε να θεραπεύσει το έλκος από το οποίο έπασχε.

ΠΡΟΔΙΚΟΣ Ο ΚΕΙΟΣ
Ρήτορας και σοφός άντρας. Γεννήθηκε στα τέλη του πρώτου ημίσεως του Ε΄ αιώνα. Φέρεται σαν μαθητής του Πρωταγόρα. Ο Πρόδικος, κατά μια εκδοχή πέθανε στην Αθήνα πίνοντας κώνειο, γιατί κατηγορήθηκε ότι με τη διδασκαλία του διέφθειρε τους νέους. Πιθανολογείται να υπάρχει σύγχυση με το θάνατο του Σωκράτη η τυχούσα εφαρμογή του νόμου των Κείων, δηλαδή της θανάτωσης των υπερηλίκων με κώνειο. Άλλη εκδοχή αναφέρει την εκδίωξη του για ασέβεια. Ο Στράβων, όμως αναφέρει ότι οι Κείοι τον τιμούσαν σαν εξέχοντα πολιτικό και του ανέθεταν την εκπροσώπηση τους στη βουλή των ελλήνων.

ΘΗΡΑΜΕΝΗΣ Ο ΑΓΝΩΝΟΣ(;-404 π.Χ)
Γεννήθηκε στην Κέα τον 5ο π.Χ αιώνα χωρίς να γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία γέννησης του. Ήταν μαθητής του Πρόδικου και του Σωκράτη. Ήταν σοφός και διορατικός πολιτικός. Όταν όμως συγκρούστηκε με την πολιτική εξουσία της εποχής του, τον κατηγόρησαν για προδοσία και τον καταδίκασαν στον «δια του κωνείου θάνατο».

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ (304-250 π.Χ)
Νομοθέτησε πρωτότυπους και αυστηρούς κανονισμούς, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του πολιτισμού των 4 πόλεων της Κέας, διατηρώντας την αυτονομία και την ειρηνική διαβίωση των κατοίκων.



Η ΚΕΑ ΣΗΜΕΡΑ-ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Εδώ τελείωσε ο περίπλους στο παρελθόν της Κέας. Επιστρέφουμε στο σήμερα, αυτό το χειροπιαστό και το αισθητό που ήρθες να γνωρίσεις.

Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΚΕΑΣ
Βρίσκεται στο ανατολικό μέρος του νησιού λίγο πιο έξω από την πόλη της Ιουλίδας. Είναι σκαλισμένος πάνω σε σχιστόλιθο. Πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε από Ιωνα καλλιτέχνη γύρω στο 600 π.Χ.

Ο ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΕΙΡΗΝΗΣ
Ονομάστηκε έτσι από την ομώνυμη εκκλησούλα πάνω ακριβώς από το χώρο των ανασκαφών. Πρόκειται για μια προϊστορική περιοχή-οικισμός που πιθανολογείται ότι πρωτοκατοικήθηκε στο τέλος της νεολιθικής εποχής ή στην αρχή της εποχής του χαλκού. Ήταν η κατοικία του βασιλιά Μίνωα και της Κείας Δεξιθέας. Βρέθηκαν επίσης ναός και τάφοι.

Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΚΕΦΑΛΑ
Βρέθηκαν τάφοι της ύστερης νεολιθικής περιόδου και ίχνη του αρχαιότερου οικισμού, που έχει μέχρι σήμερα βρεθεί στο νησί.

Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΡΘΑΙΑ
Αγναντεύοντας το θαλασσινό ορίζοντα με θέα την Κύθνο στο νότιο μέρος του νησιού, βρίσκεται η Καρθαία, η ωραιότερη των τεσσάρων αρχαίων πόλεων της Κέας. Εκεί βρίσκονται τα λείψανα των υστεροαρχαϊκών ναών του Πύθιου Απόλλωνα, της Αθηνάς, υπολείμματα του αρχαίου θεάτρου και του υδραγωγείοι που τότε λειτουργούσαν.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΑΙ Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑΣ
Νοτιοδυτικά της Ιουλίδας βρίσκεται ο αρχαίος τετράγωνος πύργος της Αγ.Μαρίνας. εικάζεται ότι χρησίμευε για φρούριο και παρατηρητήριο των κατοίκων της περιοχής που ήθελαν να προστατεύουν από τους πειρατές. Το οικοδόμημα είχε τέσσερις ορόφους που επικοινωνούσαν με μια πέτρινη σκάλα. Στα θεμέλια του πύργου υπήρχε στοά διαφυγής για περίπτωση ανάγκης. Σήμερα ο πύργος είναι έτοιμος να γκρεμιστεί. Η αδιαφορία της πολιτείας θα στερήσει όχι μόνο από την Τζια αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα ένα από τα αρχαιότερα στολίδια. Ο πύργος πήρε το όνομα του από τα συντρίμμια του μοναστηριού της Αγ.Μαρίνας που χτίστηκε δίπλα στον αρχικό πύργο για λόγους προστασίας την περίοδο της τουρκοκρατίας.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΣΤΡΙΑΝΗΣ
Το μοναστήρι είναι χτισμένο πάνω σε βράχο στο όνομα της Παναγίας. Το 1700 βοσκοί βρήκαν την εικόνα της Παναγίας στο σημείο που έλαμπε φως και έχτισαν στο όνομα της την εκκλησία. Πιστεύεται ότι η εικόνα είναι θαυματουργή.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ
Βρίσκεται στο δρόμο για τη Μεσαριά. Πρόκειται για μοναστήρι χτισμένο μέσα σε οχυρωματικό τείχος. Υπολείμματα του οποίου σήμερα σώζονται. Η Αγία Τράπεζα είναι χτισμένη πάνω σε αρχαίο δωρικό κιονόκρανο.

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΕΑΣ
Βρίσκεται στην Ιουλίδα, αποτελείται από δύο ορόφους, όπου εκτίθενται μέρος των ανασκαφικών αρχαιολογικών ευρημάτων του νησιού.

Ο ΚΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΚΕΑΣ
Ανακαλύφθηκε το έτος 1930 στη θέση του σημερινού προσφυγικού συνοικισμού όπου ήταν το αρχαίο νεκροταφείο. Σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.



ΤΟΠΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ & ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

Άγιος Χαράλαμπος

Πολιούχος του νησιού γιορτάζει στις 10 Φεβρουαρίου

Παναγία Καστριανή

Προστάτης του νησιού γιορτάζει στις 15/8/ & 23/8

Αγ.Ιωάννης Πρόδρομος

Γιορτάζει στις 29/8

Αγ.Τριάδα

Ενοριακός ναός Κορησσίας
Γιορτάζει 50 μέρες μετά το Πάσχα

Αγ.Αιμιλιανός

Γιορτάζει στις 18 Ιουλίου

Αγ.Βλάσης

Προστάτης των ξωτάρηδων
Γιορτάζει στις 11/2

Αγ.Τιμόθεος

Γιορτάζει στις 16/8

Αγ.Μαρίνας

Γιορτάζει στις 17/7

Αγ.Νικόλαος

Γιορτάζει στις 6/12. Στη βάση της Αγ.Τράπεζας υπάρχει ελαιογραφία του 13ου αιώνα

Πρ.Ηλίας

Γιορτάζει στις 20/7

Μεταμόρφωση του Σωτήρος

Γιορτάζει στις 6/8. Στην περιοχή των Ποισσών γίνεται πανηγύρι

Αγ.Ειρήνη

Γιορτάζει στις 5/5. Στην περιοχή του Βουρκαριού γίνεται πανηγύρι

Αγ.Ανάργυροι

Γιορτάζουν στις 1/7

Αγ.Σώζων

Γιορτάζει στις 7/9


Κάθε οικογένεια έχει τον προστάτη άγιο της και στα κτήματά της χτίζει εκκλησία προς τιμή του την οποία λειτουργεί μια φορά το χρόνο στη γιορτή του και πανηγυρίζει. Τα πανηγύρια καταλήγουν σε μεγάλο γλέντι. Έθιμο παλιό που συνεχίζει και η σημερινή νεολαία.



ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΓΛΑΣΤΡΑΣ
Όταν κάποιος νέος ήθελε να δείξει το ενδιαφέρον του για μια κοπέλα έπαιρνε κρυφτά από την αυλή της μια γλάστρα και την τοποθετούσε στη δική του. Έτσι η κοπέλα έπρεπε να ψάχνει τις αυλές, προκειμένου να βρει τη γλάστρα και να ανακαλύψει τον νέο που την αγαπούσε.

ΑΡΡΑΒΩΝΑΣ
Ο νεαρός μπορούσε να επισκεφτεί τη νύφη το σπίτι της μόνον την ημέρα όπου είχε ορίσει ο πατέρας της κοπέλας. Όταν το ζευγάρι πρωτοκυκλοφορούσε κάποια από τις μεγάλες εθνικές γιορτές, με τον τρόπο αυτό επισημοποιούσε την σχέση του.

ΤΟ ΣΤΡΩΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΡΕΒΑΤΙΟΥ
Την Πέμπτη που προηγείτο του γάμου έστρωναν το κρεβάτι. Οι συγγενείς έφερναν κοφτά χειροποίητα σεντόνια και έστρωναν την πλεκτή κουβέρτα της γιαγιάς. Έριχναν και αγόρι στο κρεβάτι για το καλό για να γεννήσει το ζευγάρι αγόρια.

Ο ΓΑΜΟΣ
Παλαιότερα τα τραπέζια του γάμου διαρκούσαν μέρες. Μετά το μυστήριο ο χορός άνοιγε με τη νύφη που την χόρευαν όλοι οι άντρες από τα δύο σόγια και οι γείτονες ύστερα οι γυναίκες από τα δύο σόγια και οι γειτόνισσες. Τα μεσάνυκτα το ζευγάρι έφευγε οι συγγενείς συνέχιζαν και το πρώτη πήγαιναν και τους ξυπνούσαν με γλυκά τραγούδια και τη μουσική της τσαμπούνας.

ΤΟ ΚΛΕΨΙΜΟ ΤΗΣ ΝΥΦΗΣ
Το κλέψιμο των κοριτσιών συνηθιζόταν στο νησί μας. είτε επειδή οι γονείς δεν ήθελαν το γαμπρό, είτε επειδή προσχηματίζονταν ότι δεν τον ήθελαν προκειμένου να μη δώσουν προίκα. Στη περίπτωση αυτή, όταν το ζευγάρι κλεβόταν, ο πατέρας της κοπέλας μπορούσε να μη δώσει προίκα, μιας και κατά το έθιμο, η προίκα σε τέτοια περίπτωση δεν μπορούσε να γίνει απαιτητή.

ΤΑ ΧΟΙΡΟΣΦΑΓΙΑ
Μόλις μπαίνει ο Δεκέμβριος και για όλο το χειμώνα έσφαζαν το χοίρο. Χώριζαν τα κομμάτια και ετοίμαζαν τα παράγωγά του. Λουκάνικα, λόζες, πασπαλάδες, τσιγάρα. Όλα αυτά με τη συνοδεία τσαμπούνας, με χορό και τραγούδια. Το έθιμο των χοιροσφαγίων συνεχίζεται και σήμερα.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ
Μόλις άνοιγε το τριώδιο άρχιζαν οι προετοιμασίες για τα τζιώτικα φαγοπότια. Βεγγέρες στους στάβλους τσαμπουνότουμπο με συρτό, μπάλο και πόλκα. Στα αποκριάτικα τραπέζια κύρια, πιάτα ήταν ο καπαμάς, οι λόζες, τα λουκάνικα, η ζυλαδιά. Την Τσικνοπέμπτη έφτιαχναν ρυζόγαλο. Οι μούσκαροι συναγωνίζονταν στη φαντασία και τα πειράγματα. Τα κούλουμα τα περνούσαν στο Λιόντα.

ΚΗΔΕΙΑ
Οι Τζιώτες στις κηδείες προσφέρουν παστέλι.

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
Την προηγούμενη του μνημόσυνου σαν τρόπο πρόσκλησης προσφέρουν «βρεχτό». Το βρεχτό είναι ψωμί βουτηγμένο σε μαύρο κρασί και πασπαλισμένο με ζάχαρη, έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.



ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΙ – ΣΩΜΑΤΕΙΑ:

  • Σύνδεσμος των απανταχού Κείων. Έτος ίδρυσης 1895

  • Πολιτιστικός Σύλλογος «ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ Ο ΚΕΙΟΣ»

  • Ένωση Επαγγελματιών & Βιοτεχνών Κέας «Η ΠΡΟΟΔΟΣ»

  • Ένωση Οικοδόμων Κέας

  • Αγροτικός Σύλλογος Κέας

  • Αγροτικός Συνεταιρισμός Κάτω Μεριάς

  • Αγροτικός Συνεταιρισμός Ιουλίδας

  • Κυνηγετικός Σύλλογος Κέας



ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ελληνική εκπαίδευση
Λειτουργούν:

  • Στην Ιουλίδα: Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο

  • Στην Κορησσία: Δημοτικό

  • Στο Βουρκάρι: Νηπιαγωγείο

  • Στην Κάτω Μεριά: Νηπιαγωγείο, Δημοτικό


Σχολεία ξενόγλωσσης εκπαίδευσης

  • Στην Κορησσία αγγλικής και γαλλικής γλώσσας

  • Στην Ιουλίδα αγγλικής και ιταλικής γλώσσας



ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΤΙΒΟΣ

Τις δύο Κοινότητες Ιουλίδας και Κορησσίας διαδέχθηκε με τον «Καποδιστριακό νόμο» ο ΔΗΜΟΣ ΚΕΑΣ. Το 1996 έχει τοπικό δημοψήφισμα με το ερώτημα της εθελοντικής συνένωσης των δύο Κοινοτήτων σε Δήμο ή όχι. Το δημοψήφισμα αποφάσισε την εθελοντική ένωση των δύο Κοινοτήτων σε Δήμο και ακολούθησαν τοπικές δημοτικές εκλογές για την εκλογή υπηρεσιακού δημάρχου μέχρις ότου συμπληρωθεί η τετραετία της υπόλοιπης επικρατείας, ώστε να συμμετέχει και ο Δήμος Κέας μαζί με την υπόλοιπη επικράτεια στις εκλογές τετραετούς θητείας. Παρελθούσης της διετούς υπηρεσίας του υπηρεσιακού δημάρχου, τον Οκτώβριο του 1998 δύο συνδυασμοί διεκδίκησαν το Δήμο.

Τα εκλογικά αποτελέσματα ανέδειξαν δήμαρχο την κ. Σοφία Πιτυχούτη πρώτη δήμαρχο της Κέας. Στις εκλογές του 1998 για πρώτη φορά στην ιστορία της Κέας εξελέγησαν γυναίκες! Η αρχαιολόγος κ. Σοφία Πιτυχούτη – Δήμαρχος η δικηγόρος κ. Χρυσούλα Τίγκα σύμβουλος της συμπολίτευσης και η καθηγήτρια και εκδότρια της τοπικής εφημερίδας «ΤΕΤΡΑΠΟΛΙΣ» κ. Αικατερίνη Μουζάκη σύμβουλος της αντιπολίτευσης.

















HYDROUSSA-EUXANTIS-SERII, KEOS-TETRAPOLIS-ZIA-TZIA



Cycladian island. A quiet and serene landscape, with deep ravines, small green valleys, hill-sides full of olive trees, almond trees and oak-trees, chapels scattered everywhere, an original Cycladian landscape, with a lion angel-guard of this holy serenity, of this natural, moral and spiritual order. An island which seduces and captivates everyone with its peaceful nudity. A shelter of spirit and art people. The land of creation and inspiration. Pure people, workers of the land and of the sea, cheerful people, drinking wine, trying to master a rock of 130.58 square kms, to produce fruit, in order to make themselves and their animals survive. People who resist for not being smoothed away from a touristic development which is arising rapidly and finds them helpless. One thousand eight hundred (1.800) souls, permanent inhabitants, are those who remained after the indifference and the wrong choices of the State. The island has a remarkable and rich history as well as mythological elements. The Arcades are considered as the first colonists, whose chief Aristeus builds the Altar of Dias Ikmaeos, offers up sacrifices to him and to Sirius, brings up Etissies (etesian winds) and exempts the island from the draught that devastated it. Aristeus was the first who taught the inhabitants the method of apiculture, of cattle raising, of agriculture and the like. A second colonization took place in 1200-1100 by Locrians, whose leader was the hero Keos, who came from Nafpaktos and gave his name to the island. Later on, the island was dominated by the Ionians. There were four flourishing kingdoms-towns: Karthea, Ioulis, Korissia and Poiessa. In the beginning the regime was patriarchal. Later on, it is transformed in democratic regime with Parliament and leader. Each city had its own symbols and currencies. Aristotle had written for the regime the “Peri Kion Politoia”, which writing has been lost. The legislation was strict. The criminals were condemned to death. The entry in the municipalities was forbidden to prostitutes and to clowns. Unemployed and lazy people were expelled. Tradition says that there was a strange custom in the island. All the old people having overpassed seventy years of age were committing suicide by drinking hemlock. According to the tradition, this custom began when once upon a time during the siege by the Athenians, the old men committed suicide in order food to be saved for the younger. In 478, Kea becomes a member of Athenian Alliance. During the Persian wars, they fight in Artemissio with four ships and in Salamina. In 378 it enters the 2nd Athenian Alliance. During the Hellenistic years Kea follows the luck of other Cyclades in the non-stop fights of (Alexander the Great, his successors). In 146 B.C. it belongs to the Roman province of Greece and in 42 B.C. it is offered as a gift from Markus Antonius to Athenians. A lot of famous ancient men are coming from Kea, such as are the poets Simonides the senior, Simonides the Leoprepes, Simonides the junior, Vacchylides, sophists and philosophers like Prodikus and Lithoklissis, medical doctors like Erassistratos. In the Byzantine Years, the island is lost in the immensity of the Empire. When in 1204 the Roman Catholics occupied the Byzantine Empire, they named the island Zia, from which it came its contemporary name Tzia. In this era a lot of famous Genoans pirates were using the islands as their den. In the 15th century Kea is occupied by the Johnists of Rhodes and in 1537 it was pillaged by Hairedin Barbarossa. Finally in 1579 the island almost deserted now passes on to the dominance of Turks. After re revolution of 1821 the island together with the rest of the Cyclades becomes a part of the Independent Greek State. The capital of the island in Ioulis, where you can see the remnants of the Venetian castle, the lion made of stone, you can visit the archaeological museum which is very interesting, you may talk on the picturesque narrow streets and you will admire the local architecture, the roofs and the pavements. Traditional restaurants, coffee shops and bars will break your usual timetable. In a distance of 5 kms away from Ioulis you can visit the Pirgos (Tower) of Agia Marina. Karthaea shows special archaeological interest but since there is no motorway, if one wants to go there has to walk about an hour. Here it is saved the six-columned temple of Athina, the temple of Apollon, remnants of the Ancient Theatre, aquaduct and a part of the road which connected with Ioulis. The excavations have not finished yet. In the villages you will meet in the interior of the island you will see traditional farm houses and you will meet the rural population which is the majority of the island’s population. Going to Pisses, you may not see anything that reveals and old thriving city, despite the fact that parts of the buildings are saved, but you will taste rural products produced in the valley of Pisses, the most fertile of the island. After Pisses you will meet Koundouros, the picturesque village of the wind mils. The view will reward you for the difficulty you will meet due to the earthen road. The port of the island is Korissia, built on the ruins of the ancient town. The famous ancient statue of Kouros (6th century), which is kept in the National Archaeological Museum, was found in the ancient cemetery of the town. But the excavations are on a preliminary stage. In Korissia are the most of the hotels, rooms to let, as well as shops, restaurants, coffee shops, galleries. On the way to Vourkari, the picturesque and cosmopolitic port, you will meet the picturesque beach of Yaliscario. Vourkari by night: fish-taverna, bars, discos, bouzoukia. Opposite to Vourkari, you may visit the traces of the settling of Agia Irini. This settling appears during the before-Cycladian area, but its starts to thrive in the early after-Cycladian era, when it was destroyed after the earthquake. This settling and its findings (which are in the museum of Ioulis) show big interest. A strong fortification was protecting the settling and on its north side was found a subsoil fountain. The discovery of a temple, unique for this era, dedicated to a phehistorical feminine divinity, was also important. May idols made of clay representing this divinity were found in the temple. The divinity is presented as wearing a long mantle, which does not cover the body’s upper part as well as her chest. All the findings prove the close relations with the other islands and mainly with Kreta. By leaving behind Vourkari, you will visit Otzia, one of the best of the Mediterranean beaches. There are quite many rooms to let, ouzeri and restaurants. After Otzia you will climb to the Monastery of Panagia Kastriani, where the serenity and the compunction will attract you and you may thin to stay to the monastery, thing which is possible. The numerous isolated beaches and bays and the very clean sea of Kea will seduce you. Finally, when you are leaving, do not omit to buy the speciality of the island which is the Tziotiko Pasteli (sesame with honey) as well as honey and almonds. It is certain that the island attracted your admiration.



FOOTPATHS

ΚΜ

1

“LEON”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-LEON-DOSONARI-DIASELI-OTZIAS

5,1

2

“ELIKSOS”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-MYLOPOTAMOS-FLEA-KORISSIA

4,1

3

“ARISTEOS”

IOULIDA-MESSARIA-PR. ELIAS-ASTRA-ELLINIKA-AG. SIMEON-KARTHEA

11,85

4

“DRYS”

MONI EPISKOPIS-SOTIRIA-PERAMERIA-TRIA MADERIKA-SIKAMIA

4,45

5

“KARTHEA”

KATOMERIA-KALODOUKA-PIGI BATHIPOTAMOU

3,15

6

-//-

STAVROUDAKI-XARTSIDIO-PIGI VATHIPOTAMOU-KARTHEA

2,3

7

-//-

XAVOUNA-AG. TAXIARXIS-PIGADAKI-KALISKIA-KARTHAIA

1,7

8

“SIRIOS”

ELLINIKA-VRISES-AG. FILIPPOS-AG. SIMEON

4,3

9

“ARTEMIS”

IOULIDA-MILOI-THOLOS-KALOGERADOS-AMARATHIA-ELLINIKA

5,5

10

“YDROUSSA”

VRISI VENIAMIN-AG. DIMITRIOS-SPATHI

4,8

11


SKLABONIKOLAS-AG. MARINA-PSAROPYRGOS-POISSES


12


BELADO (AG. TRIADA)-GRIKOU-ORKOS



















HYDROUSSA-EUXANTIS-SERII-KEOS-TETRAPOLIS-ZIA-TZIA


Ile de Cyclades. Paysage calm et serain, avec des ravins profonds, des petites vallées vertes, des pentes planes d’ oliviers, de chênes et d’ amandiers. Il y a des chapelles disperses partout. C’ est un paysage d’ origine cycladique, avec un lion en Pierre, aange gardien de cette sérénité sainte, de cet ordre naturel et spirituel, de cette morale absolue. C’est une île qui séduit par sa nudité tranquille. Un abri de homes d’ esprit et d’art. Lieu de creation et d’ inspiration. Des homes pours travailleurs de terre et de mer, amants de la gaieté et du vin qui essayent de domter ce rocher de 130.58 klm carrés pour pouvoir produire des fruits et pour pouvoir survivre avec leurs animaux. Des homes qui resistant, pour ne pas étre écrasés par un développement touristique qui arrive vite at les trouve non-protegés. Les habitants permanent ne sont pas plus de mille huit-cent âmes, et ils sont les seuls qui sont restés à cause de l’ indifference et des mauvaises désicions de l’ Etat. L’ île a une histoire trés riche, avec des ramarkables elements mythologiques. Les Arcades se sont considerés comme les premiers colons et c’est leur chef Aristeus qui construit l’ Autel de Dias Ikmaeos et qui offer des sacrifices...lui et à Sirios. C’ est lui qui invoque les Etissies (vents annuels) et qui sauve l’ île de l’ aridité qui la dévastait. Aristeus est le premier qui enseigne l’at d’ agriculture, d’ élevage et d’ apiculture. Une deuxiéme colonisation a eu lieu en 1200-1100 par les Loukriniens et leur chef, l’ héros “Keos de Nafpaktos” qui donne son nom l’ île. En suite, les Ioniens ont dominé l’ île: quatre villes – royames ont prospére: Karthaea, Ioulis, Korissia, Poiessa. Au début le régime était patriarchal, après il devient démocratique avec un parlement et un Chef d’ Etat. Chaque ville avait ses symbols et sa monnaie. Aristotéle avait écrit pour ce régime le “peri Keion Politeia”, un ouvrage qui est perdu. La legislation était austere. Les criminels étaient condamnés à mort. L’ entrée aux municiplaités était interdite aux hétaires (courtisanes) et aux bouffons. On dit qu’une vielle coutume bizarre éxistait à l’île: Les vieux qui surpassaient le 70ème an de leur vie se suicidaient, en buvant un poison, la ciguë. Selon la tradition cette coutume a commence une fois qui les Athéniens avaient mis le siege devant l’ ile: les vieux se sont suicides pour poivoir preserver les vivres pour les plus jeunes. En 478, Kea fait partie de l’Allience Athénienne. Aux querres Persiques, Kea se battle à côte des Athéniens à la naumachie de Salamina. En 378, Kea fait partie de la 2ème Allience Athénienne. Pendant les ans Héllenistiques Kea a la fortune des autres îles de Cyclades: des batailles infinies (d’ Alexandre le Grand et de ses successeurs). En 146 A.C. elle appartien à la Province Romaine de Grèce et en 42 A.C. elle est offerte comme cadeau de Marcus Antonius aux Athèniens. Beaucoup d’ homes de qualité de l’ antiquité viennent de Kea: les poêtes Simonidis et Leoprepus, Simonids le jeune, Vacchilidis, des sophists, des philosophes comme Prodicus e Lithoklis, des docteurs comme Erassistratos. En 1204 les Franks avaient occupé l’ Empire Bysantine. Ils ont nommé l’ île “Zia”, d’ où vient son nom contamporair, “Tzia”. A cette époque là, Tzia servait comme repaire à plusieurs fameux pirates Gèniens. Le 15ème siècle Kea est occupée par les Ioanniens de Rhodes et en 1537 Hariradin Barbarossa pile l’ île. Entin, en 1579, Kea, presque deserte passe à la domaination des Turcs. Après la revolution de 1821, Kea avec les autres îles de Cyclades, fait partie de l’ Etat grec independent. La capitale de l’ île est Ioulis. Là vous allez voire le reste du Château Enetique, le lion en pierre, vous allez visiter le Musée Archaeologique qui est très importan et interessant, vous allez vous promener dans les rues étroites et pittoresques, et vous allez admirez l’ architecture locale, les toits et les parés. Les restaurants traditionnels les cafés et les bars vous offrent un vrai plaisir. A cinq kilométre d’ Ioulis se trouve le “Pirgos (chateau) d’ Agia Marina”. “Harthaea” est trés interessante du point de vue archaeologiquemains lorsqu’ il n’y a pas d’ autoroute pour y allez, il faut qu’ on y arrive à pied (presqe une heure). Ici se trouve le temple d’ Athina à six colonnes, le temple d’ Apollon, les restes du Théâtre ancient, l’ aqueduc et une partie de l’ ancienne rue qui va â Ioulis. Les excavations ne sont pas encore achevées. Aux villages que vous allez rencontrer à l’ interieur de l’ île, vous allez voir des fermes traditionels e vous y allez rencontrer la population rurale qui est la majorité de la population totale. En visitant “Poisses” peut-être vous ne vettez aucun témoignage d’une anicenne ville florissate malgrès les parties des bâtiments qui existent encore, mais vous allez goûter les produits ruraux qui sont cultivés dans la vallée des Poisses, la partie la plus fertile de l’ île. La plage et la mer proper vont vous sleduire. A Poisses il y a un hôtel, des  chambres à louer et un camping. Après Poisses, vous allez rencontrer Koundouros. C’ est le village pittoresque avec les moulins à vent. Le port de l’ île est “Korissia” quie st construit sur les ruines de la ville ancienne. La fameuse statue archaïque de Kouros (6ème siècle) qui est guardée dans le Musée National Archaeologique, est trouvée dans l’ ancien cimetière de la ville. Mains les excavations sont encore au niveau préliminaire. A Korissia il ya a des hôtels, des chambres à louer, des magasins, des restaurants, des cafés, des galleries. Sur la route de “Vourkari”, ce ort pittoresque et cosmopolite, vous allez rencontrer la page pittoresque de “Yaliskario”. Les touristes visitant Vourkari plutôt le soir, ils vont aux tavernes de pêche, aux bars, aux discos, aux “bouzoukia”. En face de Vourkari se touvent les ruines de l’ ancien village de Agia Irini, qui apparait pendant la periode avant-Cycladienne, quand il a été ruiné à cause d’ un tremlement de terre. Le village et ses trouvailles (lesquelles se trouvent dans le Musée d’ Ioulis) sont très interessentes. Une fortification très forte au Nord protégait le village à coté de laquelle on a trouvé une fontaine souterraine. La découvert d’ un temple unique pour son époque, était très importante. Ce temple était consacré à une divinité préhistorique et plusieurs statuettes en terre de la même divinité se sont trouvées dans le temple. La divinité porte un long manteau, qui lasse decouverte toute la haute partie de son corps et sa poitrine. Toutes les trouvailles montre que Kea avait des bonnes rélations avec les autres îles et surtout avec la Crète. Après Vourkari vous trouvez “Otzia”, une des meilleurs plages de la Mediteranée. Il y a des chambres à louer, des “ouzeris” et des restaurants. Après Otzias vous pouvez visiter le “Couvent de Panagia Kastriani”, où la serenité et la componction vous séduiront. Ca sera possible de passéune nuit là, si vous le désirez. Vous allez adorer les plages isolées et l’ aux de mer parfaitement propre et claire. Avant de partir n’ oubliez pas d’ achèter la specialité de l’ île “Pasteli Keas” et on vous recommende d’ achéter aussi du miel et des amandes. Cette île, gagnera votre coeur.



FOOTPATHS

ΚΜ

1

“LEON”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-LEON-DOSONARI-DIASELI-OTZIAS

5,1

2

“ELIKSOS”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-MYLOPOTAMOS-FLEA-KORISSIA

4,1

3

“ARISTEOS”

IOULIDA-MESSARIA-PR. ELIAS-ASTRA-ELLINIKA-AG. SIMEON-KARTHEA

11,85

4

“DRYS”

MONI EPISKOPIS-SOTIRIA-PERAMERIA-TRIA MADERIKA-SIKAMIA

4,45

5

“KARTHEA”

KATOMERIA-KALODOUKA-PIGI BATHIPOTAMOU

3,15

6

-//-

STAVROUDAKI-XARTSIDIO-PIGI VATHIPOTAMOU-KARTHEA

2,3

7

-//-

XAVOUNA-AG. TAXIARXIS-PIGADAKI-KALISKIA-KARTHAIA

1,7

8

“SIRIOS”

ELLINIKA-VRISES-AG. FILIPPOS-AG. SIMEON

4,3

9

“ARTEMIS”

IOULIDA-MILOI-THOLOS-KALOGERADOS-AMARATHIA-ELLINIKA

5,5

10

“YDROUSSA”

VRISI VENIAMIN-AG. DIMITRIOS-SPATHI

4,8

11


SKLABONIKOLAS-AG. MARINA-PSAROPYRGOS-POISSES


12


BELADO (AG. TRIADA)-GRIKOU-ORKOS




















HYDROUSSA-EUXANTIS-SERII-KEOS-TETRAPOLIS-ZIA-TZIA


Isola delle Cicladi. Luogo tranquillo, sereno, burroni profondi, piccole vallate verdi, pendii cosparsi di ulivi, mandorle, querce, piccole chiesette distribuite un po’ dappertutto, un paesaggio tipico delle Cicladi.

Con un leone posto da “ angelo custode ” di questa “ santa ” serenitá dell’ assoluto ordine naturale, morale e spirituale. Un’ isola che ti incanta e ti conquista con la sua casta nuditá. Rifugio di persone dedite allo spirito e di artisti. Luogo di creazione e di ispirazione. Gente pura, lavoratori della terra e del mare, gioiosa e amante del vino, cerca di domare uno scoglio di 130.50 chilometri quadrati, di trarne frutti per la sopravvivenza propria e del loro bestiame.

Lavoratori di pietra, sono incapaci di trattenersi grati di fronte agli avvoltoi che son venuti a prendere e poi ripartire. Uomini che resistono per non cedere al livellamento del impetuoso sviluppo turistico, che li trova indifesi – 1800 anime di abitanti stabili, ció che rimane a causa del disinteresse e delle scelte sbagliate dello stato.

L’ isola possiede una storia ricca e considerevole, come pure parecchi riferimenti mitologici.

Tra i primi abitatori dell’ isola si considerano gli arcadi con a capo Aristeo, il quale eregge un altare a Zeus Icmeo, offre sacrifici a lui ed a Sirio, affronta gli etezi ( venti d’ estate ) e libera l’ isola dalla siccitá che la torturava. Aristeo, per primo, insegna come allevare il bestiame, inizia all’ agricoltura ed all’ apicoltura. Una seconda colonizzazione avviene intorno al 1200 – 1100 a. C. dai locri con a capo un eroe naupactio, Keos, che dá il nome all’ isola. In seguito, nell’ isola prevale l’ elemento ionico.

Sono quattro le principali cittá fondate, Karthea, Korissia, Iulida e Piiessa.

All’ origine il governo era patriarcale. Piú tardi si trasformó in democratico con un capo e il parlamento; ogni cittá aveva dei simboli ed un sistema monetario proprio. Aristotele aveva scritto

dello stato di Kea un’ opera che è andata perduta. Le leggi erano severe. Le trasgressioni venivano punite con la morte. L’ ingresso

era vietato agli stranieri e ai millantatori presso le comunitá; chi non aveva un lavoro o era pigro, veniva mandato via.

Pare che nell’ isola ci fosse una strana usanza. Gli anziani, al raggiungimento dell’ etá di settant’ anni, si suicidavano bevendo il conio. Secondo la tradizione, questa usanza ebbe inizio quando, durante l’ assedio ad opera degli ateniesi, i vecchi si suicidavano, volendo cosí risparmiare cibo per i piú giovani.

Nel 478 a. C., Kea diviene membro della lega ateniese. Durante le guerre persiane combattono in Artemissio, con quattro navi, ed a Salamina. Nel 378 a. C. diviene membro della seconda lega ateniese.

Nel periodo ellenistico, Kea segue la sorte delle altre Cicladi nelle molteplici controversie e contrasti di Alessandro Magno e dei suoi successori. Nel 146 a. C. si sottomette alla provincia romana della Grecia e nel 42 a. C. viene data in dono da Marco Antonio agli ateniesi.

Molti uomini illustri dell’ antichitá provengono da Kea; i poeti Simonide il Vecchio, Simonide il Leoprepo ( buon parlatore ), Simonide il Giovane, Bacchilide; sofisti e filosofi come Prodice e Pitochise; medici come Eristrate.

Nel periodo bizantino l’ isola si perde nell’ immensitá dell’ impero.

Quando, nel 1204, i Franchi conquistarono l’ impero bizantino, chiamarono l’ isola Zia, da cui proviene l’ attuale nome di Ziá. In questo periodo, molti genovesi illustri utilizzavano l’ isola da soli, quale loro cantiere. Nel 15o secolo, ne presero possesso gli ioanniti di Rodi; e nel 1537 la conquista Hairedin Barbarossa. Infine, nel 1579, l’ isola quasi deserta, passa sotto il dominio dei turchi.

Durante la rivoluzione del 1821 l’ isola, insieme alle altre Cicladi, fá parte dello stato libero greco. Capitale dell’ isola é Iulida. Lí, potrete visitare i resti del castello enetico ( veneziano ) e il leone di pietra. Potrete, anche, visitare il museo archeologico che presenta un grande interesse. Passegerete nelle pittoresche viuzze e ammirerete l’ architettura locale.

Ristoranti tipici, caffé, bar vi porteranno fuori dai vostri orari abituali. A distanza di 5 chilometri da Ioulida, potrete visitare la torre di santa Marina. Carthea presenta un interesse archeologico specifico. Non esiste, peró, una strada percorribile con la macchina e per arrivarci bisognerá camminare, piú o meno, un’ ora.

Lí, si conserva un tempio, exastilos peripteros, dedicato alla dea Atena ( Minerva ), un altro tempio dedicato ad Apollo, resti del teatro antico, dell’ acquedotto e parte della strada che si collega ad Iulida. Gli scavi non sono ancora completati.

Nei villaggi, che incontrerete all’ interno dell’ isola, troverete tipiche case rurali e incontrerete ancora la popolazione rurale dell’ isola, che é la maggioranza.

Andando a Pisses, non potrete vedere nulla che testimoni la presenza

di un’ antica cittá prospera, nonostante si conservino parti di edifici, gusterete peró i prodotti dell’ agricoltura locale, che vengono coltivati nella valle di Pisses, la piú fertile dell’ isola. La spiaggia e il mare pulitissimo vi incanteranno. A Pisses esiste un albergo e un camping in affitto. Dopo Pisses incontrerete Cunduros, un villaggio pittoresco dai mulini a vento. Il porto dell’ isola si trova a Corissia, che é costruita sui resti della cittá antica.

La famosa statua antica di Kuros, che si conserva presso il museo archeologico nazionale, é stata ritrovata nel cimitero antico della cittá. Gli scavi, peró, sono all’ inizio. A Corissia si trova la maggior parte degli alberghi, camere in affitto, come pure dei negozi, caffé, ristoranti e gallerie. Andando verso Vurcari, incontrerete il pittoresco e cosmopolitico porto di Ghialiscari.

Vurcari raccoglie l’ interesse serale dei visitatori, con trattorie di pesce, bar, discoteche e “ busuchia ” . Di fronte a Vurcari visiterete i resti della colonia di santa Irene. La colonia risulta presente verso il primo periodo dell’ epoca cicladica, la sua acme, peró, si colloca al periodo antecedente il tardo cicladico, quando, tra l’ altro, fu distrutta da un terremoto. La colonia e i suoi ritrovamenti, che si trovano presso il museo di Iulida, presentano un grande interesse.

Un muro solido difendeva la colonia a Nord, accanto al quale é stata ritrovata una fontana.

Notevole é stata la scoperta dell’ unico tempio dell’ epoca, dedicato ad una preistorica divinitá femminile, della quale sono stati ritrovati molti idoli di pietra, all’ interno del tempio.

La dea si presenta abbigliata con un manto lungo, che lascia libera la parte superiore del corpo e il petto.

Tutti i ritrovamenti mostrano dei collegamenti stretti con quelli delle altre isole cicladiche e soprattutto con l’ isola di Creta.

Lasciando Vurcari, Ozias, una delle spiagge migliori dell’ Egeo.

Lí, esistono parecchie camere in affitto, ristoranti e “ userí “. Oltre Ozias, potete salire al monastero della Madonna di Castrianí. La pace e il senso del sacro vi affascineranno; il soggiorno al monastero é possibile.

Le spiagge deserte, le baie e le acque pulitissime di Kea vi attraeranno in modo incantevole.

Partendo, non mancate di acquistare la specialitá dell’ isola, il

“ pasteli ” di Ziá, come pure il miele e le mandorle. É certo che l’ isola

vi conquisterá.


FOOTPATHS

ΚΜ

1

“LEON”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-LEON-DOSONARI-DIASELI-OTZIAS

5,1

2

“ELIKSOS”

KASTRO’S ROUND (IOULIDA)-MYLOPOTAMOS-FLEA-KORISSIA

4,1

3

“ARISTEOS”

IOULIDA-MESSARIA-PR. ELIAS-ASTRA-ELLINIKA-AG. SIMEON-KARTHEA

11,85

4

“DRYS”

MONI EPISKOPIS-SOTIRIA-PERAMERIA-TRIA MADERIKA-SIKAMIA

4,45

5

“KARTHEA”

KATOMERIA-KALODOUKA-PIGI BATHIPOTAMOU

3,15

6

-//-

STAVROUDAKI-XARTSIDIO-PIGI VATHIPOTAMOU-KARTHEA

2,3

7

-//-

XAVOUNA-AG. TAXIARXIS-PIGADAKI-KALISKIA-KARTHAIA

1,7

8

“SIRIOS”

ELLINIKA-VRISES-AG. FILIPPOS-AG. SIMEON

4,3

9

“ARTEMIS”

IOULIDA-MILOI-THOLOS-KALOGERADOS-AMARATHIA-ELLINIKA

5,5

10

“YDROUSSA”

VRISI VENIAMIN-AG. DIMITRIOS-SPATHI

4,8

11


SKLABONIKOLAS-AG. MARINA-PSAROPYRGOS-POISSES


12


BELADO (AG. TRIADA)-GRIKOU-ORKOS










Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Πληροφορίες

Επισκέπτες

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα9
mod_vvisit_counterΧθες116
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα157
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα332
mod_vvisit_counterΑυτόν τον μήνα989
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα1513
mod_vvisit_counterΌλες οι μέρες30405

Σήμερα: 19 Ιουν, 2018